Tartışılır diyorum, çünkü dramatik bir hikayesi ve herşeyden önemlisi bir felsefesi olan rock müziğini, tam anlamıyla tanımadan, bilmeden dinliyor gençliğin büyük bir kısmı.

Yani: Rock müziği dinlemek rock’u bilinçsizce dinleyen gençler için sadece; farklı ve marjinal olabilmek kaygısıyla dinleniyor. Yani saçlarınızı tuhaf kestirirsiniz, siyah ve garip giyinirsiniz, buna biraz sert duruş, muhaliflik, agresif ve marjinal tavırlar eklenir.
Rock dendiğinde akla gelen diğer kavramlarda davullar, gitarlar, çığlk atan, böğüren gençlerde olacaktır. Kuşkusuz bu gençler kendilerince rock dileyicisi olmuştur bile. Ancak bu saydıklaımın hangisi rock müziğine aittir?

Şurası kesin ki saydıkalarımın imaj kısmı hayli yerleşmiş durumda. Çünkü: Siyah giyinen, iy girar çalan, biraz çığlık atan, agresif olan vs… Rock’cu müzisyen sayılıyor. Bu müziğe yabancı olan inanlar anne ve babalar, rockcuları dikbaşlı, patavatsız göreceklerdir, ki Rock bu demek değildir.
Ülkemizde ise rock dileyicisinin sabit bir portresini çizemeyiz. Medyaya yansıyan imaj ise, genelde daha iyi malzeme olduğu için, siyah giyinen garip kılıklı ve uzun saçlı ve hatta ileri görütülüp satanist damgası vurulan tiplerdir.

Bu sıfat nedeniyledir ki rock dinleyicilerine öcü gibi bakıldı bir dönem ülkemizde. Ve rock dinleyicilerinin üzerine yapışıp kaldı bu kötü imaj.

Bu durumdan herkes kendine bir hata payı çıkarmalıdır. Öncelikle gençliğimiz büyük bir aldanmanın pençesindedir. Çünkü alkol, uyuşturucu rock değildir.

İlk hata burada Rock’un anlamını bilmeden dinlemek, daha sonra medyanın 3, 5 ruh hastasının yaptığını tüm roc dileyicilerine mal etmesi ve madyadan etkilenen toplum ve yine onların tepkileri…

Sonuçta ise rock müziğini yanlış anlayanlar yüzünden rock derin felsefesine ve bunun bilincindeki rock dinleyicilerine yapılan büyük bir haksızlık var ortada. Halbuki ne savaşlar verildi rock adına…

Cem Karaca’nın 12 Eylül sonrası, 8 yıl süren sürtün hayatı örnek olarak unutulmamalı.

Rock budur! Rock dünyanın getirdiklerin kabul etmez. Yüzyıllardır topluma dayatılan normlar ve küreselleşmeyle beraber artık Dünyanın heryerinde etkisini gösteren sömürüye karşı bir tepkidir.

Hilal Kayabalı – Kulis Magazin isimli dergiden alınmıştır.